SŁOWNIK

 

Wartość rynkowa nieruchomości

Zgodnie z art. 151 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wartość rynkową nieruchomości stanowi szacunkowa kwota, jaką w dniu wyceny można uzyskać za nieruchomość w transakcji sprzedaży zawieranej na warunkach rynkowych pomiędzy kupującym a sprzedającym, którzy mają stanowczy zamiar zawarcia umowy, działają z rozeznaniem i postępują rozważnie oraz nie znajdują się w sytuacji przymusowej.

Szacowanie nieruchomości
to zespół czynności prowadzących do określenia wartości nieruchomości.
 
Wycena nieruchomości
to proces, w wyniku którego dokonuje się określenia wartości dla różnych celów, przy zastosowaniu różnych podejść, metod i technik.
 
Operat szacunkowy

to pisemna, prawnie zastrzeżona opinia rzeczoznawcy majątkowego o wartości nieruchomości, sporządzona na podstawie przeprowadzonej wyceny nieruchomości.
 
Rzeczoznawca majątkowy

to osoba fizyczna posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości, które upoważniają go do określania wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale z nimi związanych.

Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, funkcję wyznaczoną dla niej w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach i cechach nieruchomości podobnych.

Rynek nieruchomości

jest segmentem rynku kapitałowego. Charakteryzuje się go jako ogół warunków, w których odbywa się transfer praw do nieruchomości. Na rynku nieruchomości występuje nie tylko obrót prawem własności lub użytkowania wieczystego, ale także prawa dzierżawy, najmu lub ograniczone prawa do nieruchomości (prawa spółdzielcze, służebności, hipoteka). Rynek nieruchomości można klasyfikować wg różnych cech. Biorąc za podstawę przedmiot obrotu, wyróżniamy rynek nieruchomości:
– mieszkaniowych,
– komercyjnych (biurowce, hotele itp.),
– przemysłowych,
– rolnych i leśnych,
– specjalnego przeznaczenia (kościoły, szpitale, itp.).

Z punktu widzenia kryterium przestrzennego wyróżnić możemy: rynek lokalny, rynek regionalny, rynek krajowy, rynek międzynarodowy. Z punktu widzenia stosunków własnościowych wyrózniamy rynek najmu, związany z nabywaniem prawa najmu czy dzierżawy i rynek lokat, na którym nabywane jest prawo własności czy prawo użytkowania wieczystego gruntu.

Mieszkanie

to zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście, wydzielony stałymi przegrodami budowlanymi, umożliwiający stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego.

Nieruchomość

to zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.), „nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”[1]. Wyodrębnienie nieruchomości winno się odbyć pod względem prawnym (własnościowym) i fizycznym (w odniesieniu do gruntów).

 

Nieruchomość gruntowa (grunt)

to część powierzchni ziemskiej, która stanowi odrębny przedmiot własności (art. 46 KC, zob. też art. 4 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Grunt jest rodzajem nieruchomości i zarazem rzeczą w rozumieniu Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 48 KC, budynki, części budynków i inne urządzenia trwale związane z gruntem oraz zasiane lub zasadzone na nim rośliny są częściami składowymi gruntu (superficies solo cedit), chyba że stosuje się do nich przepisy o nieruchomościach budynkowych lub odrębnej własności lokali.

 
Działka

 to nieruchomość gruntowa. Rodzaje działek według przeznaczenia:
– działka budowlana

– działka inwestycyjna

– działka leśna

– działka rekreacyjna ogród działkowy

– działka rolna działka przyzagrodowa

– działka siedliskowa

 

Działka ewidencyjna

to ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych.

 
Księgi wieczyste

to rejestr publiczny, który przedstawia stan prawny nieruchomości. Pozwala autorytatywnie ustalić, komu i jakie przysługują prawa do danej nieruchomości. Księgi wieczyste prowadzone są przez wydziały ksiąg wieczystych w sądach rejonowych właściwych według miejsca położenia nieruchomości.
Księga wieczysta składa się z 4 działów, w których wpisuje się:
– dział I: 1.dział I-O: „Oznaczenie nieruchomości” – dane pochodzące z ewidencji gruntów, pozwalające na dokładne oznaczenie nieruchomości,
– dział I-Sp: „Spis praw związanych z własnością” – ewentualne prawa związane z prawem własności wpisanej nieruchomości,
– dział II – oznaczenie właściciela (właścicieli) lub użytkownika wieczystego,
– dział III – ograniczone prawa rzeczowe (z wyjątkiem hipotek), ograniczenia w rozporządzaniu nieruchomością lub użytkowaniem wieczystym oraz prawa osobiste i roszczenia ciążące na nieruchomości (z wyjątkiem roszczeń dotyczących hipotek),
– dział IV – hipoteki, z dokładnym określeniem wysokości, waluty, zakresu, rodzaju, pierwszeństwa i ewentualnych innych cech hipoteki.

Opłata adiacencka

to opłata ustalona w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, albo opłatę ustaloną w związku ze scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości.

Standardy zawodowe

to reguły postępowania przy wykonywaniu zawodu rzeczoznawcy majątkowego, ustalone zgodnie z przepisami prawa.